Geçen hafta arkadaşlarımla taksime gittim. Bir şeyler yiyecektik. Galatasaray Lisesi'ne doğru yürümeye başladık. Kararsızlık baya yürüttü bizi. Güzel de oldu aslında. Onları gördüm çünkü. O kalabalıkta özgürce istediklerini yapanları. Sevdikleri şeyi... Tutkularını... Yaşları sorun değil onlar için. Diğer insanlardan utanmıyorlar ve çocuk gördülermi mutlu oluyorlar. Birbirlerini sevmedikleri belli. Biri sokağın başında diğeri sonunda... Belli ki birbirleriyle değil başka çocuklarla oynamak istiyorlar. Kiminin elinde ışıklı , kiminin elinde uçan , kiminin elinde dönen... Herkes onların aslında oyuncak sattığını söylese de onlar ne biliyor musunuz? Onlar oyuncaklarından kopamamış büyükler. Her akşam sokağa çıkıp oynamaya devam ediyorlar.