Geçen hafta arkadaşlarımla taksime gittim. Bir
şeyler yiyecektik. Galatasaray Lisesi'ne doğru yürümeye başladık. Kararsızlık
baya yürüttü bizi. Güzel de oldu aslında. Onları gördüm çünkü. O kalabalıkta
özgürce istediklerini yapanları. Sevdikleri şeyi... Tutkularını... Yaşları
sorun değil onlar için. Diğer insanlardan utanmıyorlar ve çocuk gördülermi
mutlu oluyorlar. Birbirlerini sevmedikleri belli. Biri sokağın başında diğeri
sonunda... Belli ki birbirleriyle değil başka çocuklarla oynamak istiyorlar.
Kiminin elinde ışıklı, kiminin elinde uçan,
kiminin elinde dönen... Herkes onların aslında oyuncak sattığını söylese de
onlar ne biliyor musunuz? Onlar oyuncaklarından kopamamış büyükler. Her akşam
sokağa çıkıp oynamaya devam ediyorlar.
Yorumlar
Yorum Gönder