Efe Arın

1 hafta kadar önce yurttan ayrılıp odaya çıktım. Havalı dursun diye 1+0 veya stüdyo ev diyorlar ama baya oda yani. Gerçi yurttaki odamdan da tam ayrılmış sayılmam. Kaydımı sildirmedim henüz. İnanılmaz bir pişmanlık duyarsam geri dönebilmek için... Şu an “Bir odaya daha çıktım.” demek daha doğru galiba. İki farklı yerde, birbirine 4 kilometre mesafede iki odam var. Baya üzerinde güneşin batmadığı oda olmaya doğru gidiyorum yani. Bir tek tuvaleti ayrı bu bir odanın. Salona sıçmasınlar diye ayırmışlar sanıyorum. İyi de yapmışlar. Böyle bir kapıyla ayrılıyor odanın geri kalanından tuvalet. 2 oda gibi aslında ev... Ama tuvalete gereken önem verilmiyor, tuvaletler yok sayılıyor, ötekileştiriliyor şu emlak dünyasında ve 1 odalı oluveriyor benim aslında bence 2 odalı evim. Küçücük bir yer, görseniz. 3 sandalyesi var, 1 tekli koltuk, 1 döner koltuk, bir de iki kişilik yatak olabilen ve benim tek kişi olarak yattığım, katlandığında ise takriben 4 insan kapasiteli bir çekyat. Toplamda 9 ...

Bu eski mahallemizden küçük bir hikaye. Anlatmaya Ahmet Dayı'yla başlayacağım. Ahmet Dayı bilmem kaç yılında bilmem nerede doğmuş. ''Ben zaten haliyle hatırlamıyorum, hatırlayanların da hepsi öldü.'' diyor kendisi. 3 yaşından beri aynı mahallede yaşıyor. Doğduğundan beri de aynı apartmanda. Belediye Ahmet Dayı 3 yaşındayken mahallenin ismini değiştirince bir anda bu mahallenin Ahmet Dayı'sı oluvermiş Ahmet Dayı. O günden beri baktı beğenmedi birşeyleri ''Ben sürgün yemiş adamım.'' ya da ''Ben başka mahalleden bir gurbetçiyim.'' oluveriyor aynı apartmandaki Ahmet Dayı. Hatırımda ömür boyu unutamayacağım bir anı var Ahmet Dayı'nın vesile olduğu. Bir gün anahtarlarını içeride unutan Ahmet Dayı yan komşudan çilingiri arıyor. Daha doğrusu meyhaneyi. Her akşam olduğu gibi o akşam da çilingir kendi sofrasında yiyor yemeğini. Çilingir dediğimde öyle aklınızda bir dükkan olarak canlanmasın. Mahalle insanı samimiyetinde bir m...