Bu yazı son İstanbul seyahatimde, toplu taşımada çürüttüğüm saatlerimde çıkan ve instagram sayfamda daha önceden yayınladığım kısa hikayelerin derlemesidir. 1 Uzun zamandır kendimi bir konuda bu kadar başarılı hissettiğim olmamıştı. Kırılmış ve kalkmış, her an her yere takılma potansiyeli olan tırnak kenarımı yiyerek mükemmel bir düzlüğe kavuşturmuştum. 500T hattı kurtulmama asla imkan tanımadan yarattığı bolca işlevsiz zamanla tırnağım üzerinde özenle çalışmama olanak tanıdı. Adeta aynisinin kısası gibi oldu tırnağım. Diğer elimin baş parmağını son bir kez kırık tırnağımın üzerinden geçirerek fazlalık bir yer var mi diye kontrol ettim. Pürüzsüzdü. Tırnak makası olsa anca bu kadar olur diye geçirdim içimden. Hayattaki başarılarım listesine girer bu dedim. Sonra peşi sıra gelen bir dizi ani frenin ardından bileğimden elime, oradan da kırık tırnağımın olduğu parmağıma uzanan bir gerginlik hissettim. Takip ettiğim gerginliğin ucunda sentetik tişörtümden çıkmış bir ip vardı. Mükemm...