I Bazen yazmak için oturuyorum ve aklıma hiçbir şey gelmiyor. Sonra hazır kafam boşken bir uyuyayım bari diyorum. Ama yatağa uzandığımda bu sefer de aksi gibi aklıma bir anda gelen bir sürü şeyden vakit bulup uyuyamıyorum. Bir çoğu yazmaya değer olmayan kısa örüntüler olduğundan geri kalkmak da anlamsız geliyor. Bari diyorum şunları bir sıralamaya sokup en azından bir bütünlük kazandırayım da sonra kalkar temize çekerim. Sonra kafamda tam bazı şeyler oluveriyorken, ben yok oluveriyorum. Bir anda düşüncelerim evirilip bir rüyaya oradan da yoğunlaşıp minik bir çapağa dönüşüyor. Yani sanırım. Sabah kalktığımda annemin bugün iyi uyudun mu, rüya ne gördün sorusuna, görmedim diyebiliyorum. Hiçbir şey hatırlamıyorum. Ne ara rüyaya daldım, ne ara unuttum anlamıyorum. Uykuya dalmadan hemen önceki düşüncelerim dahil her şey yok oluyor. Galiba hepsini sabah çişiyle atıyorum. Ben öyle düşünüyorum. Rüyalarımızda o gün yaşadıklarımızın %80'ini tekrar ediyormuşuz. Bu tekrar hafızamıza işlemesine...