Sulugöz almak için markete gidecektim. Sabah saat 8:30. Süpermarketler bu saatte açılmamış olsa da tirajlarının çoğunu sulugöz ve 5 katlı naylon topla yapan bakkallar için siftah saatleri başladı. Neden diye sormayın. Sakızlardan mikroplastik aldığımızı öğrendiğim gibi harekete geçmem gerekti. Bilim daha da ilerleyip sulugözlerle ilgili daha büyük sorunlar bulmadan bu işi halletmeliyim, sonra bir daha alamayacağız.
Evin kapısını açtım, tam ayakkabıları dışarıya doğru fırlattım ki onu gördüm. Kocaman bir siyah çelenk. Tövbe estafurullah. Üzerinde bilgilendirici sünnet çocuğu maşallah şeridi de yok. Ne kabahat işledim de kapıma siyah çelenk bırakılmış. Kenarına bir kart zımbalamışlar. Üzerinde "Çelenksepeti" yazıyor. Kınamalarımızı böyle internetten spariş olarak verebiliyor muyuz ya artık. Kapıya kendisini kelepçeleyecek bir aktivisti patronumun evine söyleyebilir miyim ben de mesela.
Hazırlanıp evden çıktım. Çelengi yüklendim, aşağıya indim, tam çöpün yanına bıraktım ki kapıcıyla göz göze geldik. Ne oldu hocam ya, soldurmuşsun tüm çiçekleri, dedi. Soluk geldi zaten dedim, bunun cinsi böyle herhalde, ne bileyim. Eksek kara kara çıkar mı hocam bunlardan, gölgesi iyi olur, gölge gibi kendisi de zaten baksana, keh keh. Keşke dedim, en çok da siyah emer derler bir de, ağaçların pek güneş emesi yok belli ki, eksek çıksa da bir gösterse nasıl güneş emiklenir tüm doğaya. Atma hocam bunu dedi, bak bozulmaz etmez bu, yarar işe. Evet ya daha kınanır aslında bununla, en azından bir iki kınama daha çıkarır. Ama yer yok işte evde. Şu kenara koyalım hocam dedi, derdi olan alsın kullansın. Tamam dedim. Apartman girişine siyah çelengi bıraktım, markete kaçtım.
Sulugöz var mı dedim, parmakla işaret etti. Belli ki ağzı henüz daha "esnemek için bir uzuv", konuşma aşamasına geçememiş. Parmağını takip ettim. Sulu gözlerin kutusu tozlanmış, renkleri sararmış, en son belki aylar önce alınmış. Açık kutunun ağzını geri kapattım, komple aldım. Ne kadar dedim. Çatallı bir sesle, kaç tane dedi. Bilmiyorum dedim. Say dedi. Efendim dedim. Üslubunu hiç değiştirmedi, kapağını açtı, parmağını bu kez paketin içini gösterecek şekilde nişanladı, say dedi. Saydım, 58. Ne yapacaksın dedi bu kadar sulugözü, ağıt mı var kına mı, tanesi 5 lira. Küçük bir sessizlik oldu. Biraz sonra, çarp, dedi. Efendim dedim. Göz devirdi. Telefonu çıkardım çarptım. 290, dedim. Şuraya koy dedi. 300 çıkardım, koydum. Üstünü al dedi, aldım. Çık dedi. Çıktım ama bokunu da çıkardı yani. Sadece gelip geçene laf atmak için bakkal açmış resmen, tek yaptığı sabah giriş kapısını açmak galiba. 5 lira mikroplastik için çok pahalı değil mi ya.
Akşam çocuklarla kutlamaca var. Gitarda nothing else matters'ın boş tel girişini çalabilmemi kutlayacağız. Böyle kutlama da bulamazsınız. Bir "How I met your Mother" barımız var, haftada bir toplanıyoruz. Bir ara Amerikalıların her şeyi şölene çevirme çabasından konu açıldı, o gün bugündür o hafta olan bir şeyin kutlamacası gibi toplanıyoruz. Ekstra bir şey yaptığımız da yok ama yine de muhabbet oluyor işte. Nasıl olaysız bir haftaysa benim gitar almış olmama kadar düştü kutlama konusu. Bir gün öncesinden grupta poll açılıyor, herkes o hafta yaşadığı bir olayı giriyor, ertesi gün kazananın kutlamacası. Gitar almış olmanı da kutlamayalım abi dedikleri için boş tele de vurabiliyorum dedim. Abi o zaman sen Metallica çalabiliyorsun ya dediler, Sezgi'nin salça yapmayı öğrenmesine karşı kazandım. Bence benim hakkım değil ama nihayetinde daha rock'n roll tınlıyor. Yol üstündeymiş Mert, geçerken aldım, yola koyulduk.
Bir sürü dert. Aman valla içim şişti. Ne anlatıyorsun Mert sen. Dinlemediğin belli zaten dedi. Oğlum insanoğlunun dinleme sınırı 15 dakika zaten, bunun içine tüm duygu durumları dahil, dert payı nerden baksan 3 dakika max, sen kaç saattir neyden bahsediyorsun. Ne var lan dedi, biraz bekledi, baktı devamını getirecek bir haklılığı yok, yarıda kesip sessizce çevreye bakmaya başladı. Cebimden iki sulugöz çıkardım. Birini şimdi birini akşama dedim. Ağlayamıyorsun sen, ağla açılırsın, at iki tane sulugöz kendine gel. Kesmezse bana gel, 28 tane daha var. Bakkala gitme, bana gel, bakkal sıkıntı, salak salak bişi der yamulursun, bana gel. Ne alaka ya dedi, böyle bir yöntem mi var. Dedim çok tantana yapıyorsun, at şunu. Attı. Bir sulu göz yuttu, iki sulugöz çıkardı. Bu kadar ekşi miydi bunlar ya dedi. Ne yaşadığına bağlı dedim. Valla o kadar lafın üzerine bir de bu sulu gözler çok canımı sıktı. Milletin hali kalmamış ağlayan çekmeye, tabi satılmaz tozlanır sulugözler, mutlu olacağız, sağlıklı olacağız diye de pompalıyorlar milleti. Gülenyüz bişisi yapın artık ya madem. Ama sonra bir iki çiğnedi, bir ağzı oyalandı, azıcık sessizleştik, sonra iyimiş ya bu dedi. Mutluluğa geçti çocuk bir. Çene çalıştı mı gülme artar oğlum dedim, sakız takıl. Akşam dozunu atlama.
Mekana sarhoş olmadan aşık olamayanlar doluşmuş bugün, ne ekibiyse bu, ortalık yanıyor. Soner, sevdin mi çelengini dedi. Nasıl ya. Rengi dedi, gitti mi hoşuna. Sen mi, dedim, ne alaka be. Kutlama gibi kutlama olmadı mı, bu haftayı iyice gazlayayım dedim, dedi. Neden Soner, ne alaka, bir de neden siyah. Çiçeklisi çok pahalı oğlum dedi, çelenk işte, o da işe yaramıyor, bu da. Hikayenin ortasına bırakıldım, olan biteni anlamsızca izliyorum. Çelenksepeti bakiyesi vermiş şirket, dünyanın en saçma anlaşması, iki haftaya da puanlar sıfırlanıyormuş. Sendeki, en ucuzu, siyah, biraz renklensin hayat dedin mi uçuyor fiyat. İnsan üzerine bir şey yazar en azından mal oldum sabah sabah dedim. Ekstraydı o yetmedi bakiye, hem böyle daha gizemli olmadı mı. Hayatı bu algıyla yaşayanları seviyorum. Amacı, sonucu bilip aksiyon almak yerine aksiyonu alıp amacına sonra bakarız, bakalım ne çıkacak diyenler.
Ertesi gün telefon çaldı, açtım. Naber, napıyorsun, nörüyon, kombosu özel karşılamasıyla "naberyon" dedi Mert. İyiyim dedim, sen naberyon. Kötüyüm dedi. Aaa, dedim, şımardın iyice sen de. Yine bir sürü anlattı. Valla bir arkadaşlık dertlerle mücadele konusunda bu kadar ölçüsüz kullanılamaz, yıpratılamaz. Bıktım oğlum senden dedim, yarın göstericem sana.
Arabaya yüklerken denk geldim kapıcıyla, ne oldu hocam dedi. İşe yarayası tuttu dedim. Bir tane kuşak bulup üzerine "derdine sıçayım" yazacağım, anlamaz bu yoksa. Siyah çelengi ekibin yeni borcamı yapacağım görürsünüz. Herkes bir tur birbirine bir sövsün irinler bir akıtılsın. Zımbalı kartın üzerine yazdım "Sorsan millet soğan der ama, en keyiflisi sulugözdür, kendi kendine ağla, yorma beni".
Özlediğimiz yazılar dönmüş. Oleyy
YanıtlaSil