Efe Arın

I Tam sevişmenin ortasındaydık. Bir anda giriş kapısından anahtar takma sesi geldi. Pınar eve birisi giriyor dedi. Duraksadım. Ha evet ya Mevlüt dayıdır, dedim. Mevlüt dayı apartman görevlisi, sabah, gün içinde bozuk kombiye bakmaya gelirim, demişti. Ama bir anda böyle sevişmenin orta yerinde söyleyiverince sanki sevişmemize Mevlüt dayıyı davet etmişim gibi anlaşıldı, korku dolu gözler gördüm. Açıklamaya vakit yoktu, kapı açılma sesi geldi, hemen müdahale etmeliydim, korkulu gözleri bir süreliğine erteledim. İçeriden, kimse var mı, diye bir ses geldi. Var Mevlüt dayı, demeye kalmadı Mevlüt dayı yerdeki kıyafetleri görüp içeride sevişildiğini hemen anlamış olsa gerek bir anda, tövbe yarebbim, allah mallah bir homurdanmalar gelmeye başladı içeriden. Kombi kritik kombinin yapılması lazımdı. Gel gel Mevlüt dayı diye bağırdım içeriye. Pınar ne yapıyorsun, dedi. Korkulu gözler ertelemeyecek duruma gelmişti, bu sefer de Mevlüt dayıyı erteledim. Ama çok da erteleyemezdim, yoksa Mevlüt dayı gid...

Saklambaç kadar saçma bir çocuk oyunu yok. Toplanmışsın, bir araya gelmişsin. Sonra yalnız kalmaya çalışıyorsun. Aşşırı tırt. Neden ben bir saniyemi bile diğer çocuklardan ayrı geçireyim. Hep birlikte delirmek, çıldırmak istiyorum ya ben. Evde ana baba bir rahat vermiyor, şurada acık bari kafamı dinleyeyim diyen çocuk olur mu hiç. Tabi ki olmaz. Belli ki bu çocuklarını zapt edemeyen velilerin çakallığı. Afyon gibi dayıyorlar çocuklara saklambacı, sosyal olarak prozaklanmış, yalnızlıktan uyuşmuş veletler oluyor sonra. Çocukları bir aradayken bile ayrı tutmaya çalışıyorlar. Onlar da biliyor tabi, her çocuk tek başına 1 birim çıldırabiliyorsa 10 çocuk 10 birim çıldırmıyor, on yüz bin milyon çıldırıyor. Çocuklara oynatmayın şunu, büyük resmi görün. Ne sosyal beceriye ne motor beceriye.. Ne öğretiyor bu oyun; insanlardan kaçmayı, onlardan saklanmayı, hareketsiz, bir yerde sessizce durmayı. Pardan şöyle mi demeliydim. Sen içeride otur öyle uslu uslu hiç sesini çıkarma, mı.   Böyle oyun m...