A: Anıların sahiplerinin
hatırlamadığı hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey ...
A: Noktalı yere bir şey gelmeli, ama ne ?
A: Oraya bir şey koysak güzel olacak bak blogta kullanırım ben bunu. :D
B: :D Yolda düşünürüm ben bunu yazarsın sonra. :P
A: Koteyşın mark’a koyar yazarım valla ya. Koteyşın kritik plejırizmden 3 yıl yemeyelim sonra. :D
B: :D Sen de haklısın.
A: Çileklerdir olsun mu?
A: Anıların sahiplerinin hatırlamadığı hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çileklerdir.
A: Çilektir tabi, çoğul olmaz.
A: Ya da olur lan nolcak ki sanki.
B: Anıların sahiplerinin hatırlamadığı hatıraların...
B: Sanki burada bir sorun var.
A: Sadece “sahiplerinin hatırlamadığı” deyince sanki anlaması zor olacak gibi geldi. Aynı kelimeyi kullanmakta istemedim iki kere, ondan.
A: Ama dediğin doğru ya.
A: Sahiplerinin hatırlamadığı hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çileklerdir.
A: “Hatırlamak ... hatıra” daha ayrık olmali ordaki ses bence.
A: Sahiplerinin hatırlamadığı anıların varlığını kanıtlayan tek şey çilektir.
A: Kulağa daha iyi gelmiyor mu?
B: Evet ikincisi daha iyi bence de.
B: Sahipleri tarafından hatırlanmayan hatıraların...
B: Ama sanki hatıra daha doğru bir kelime.
B: Yaşanmışlıklar :P
A: Çok uzun bir kelime yaşanmışlık.
A: O hiç olmaz ya.
B: Evet hatıra daha iyi.
A: Anımsayamadığı hatıra diyelim.
A: Unuttuğu diyelim. Bak daha iyi.
A: Anımsamada hatırlamakla hatırlamamak arası bir anlam da var gibi sanki.
A: Unutmak daha keskin bir anlamda.
A: Sahiplerinin unuttuğu hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çilektir.
A: Dahi mi koysak araya bir de? Vurgulasa biraz da hava katsa...
A: Sahiplerinin dahi unuttuğu hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çilektir.
A: Nasil oldu sence?
B: Sahiplerinin yüz çevirdiği hatıraların varlığını kanıtlayan tek gerçek şey çilektir.
B: Dahi deyince başkaları hatırlayabilirmiş gibi oldu sanki.
B: Bilemedim.
A: Yüz çevirmek istememek ama ya...
A: Özellikle kaçılan bir hatıra naifliği yok ediyor orda bence.
A: Yani kötü bir şey oluyor birden.
A: Sahiplerinin dahi deyince başkaları çoktan unutmuş oldu zaten ama başkaları karışmasın işe hiç ya. Doğru diyon sen.
A: Nasıl yapacağız ki onu?
A: Anıların sahipleriyle kısıtlı kalsın kişiler.
B: Dahiyi ekleme hiç önceki hali daha güzeldi.
A: Sahiplerinin unuttuğu hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çilektir.
B: En baştaki yere döndük. :D
B: Ama bu güzel.
A: Anıların sahiplerinin hatırlayamadığı hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey...
A: En başı buydu bence çok yok kat ettik. :D
A: Sahiperi de atalım bak. Unutulan hatıraların varlığını kanıtlayan diyelim.
A: Noktalı yere bir şey gelmeli, ama ne ?
A: Oraya bir şey koysak güzel olacak bak blogta kullanırım ben bunu. :D
B: :D Yolda düşünürüm ben bunu yazarsın sonra. :P
A: Koteyşın mark’a koyar yazarım valla ya. Koteyşın kritik plejırizmden 3 yıl yemeyelim sonra. :D
B: :D Sen de haklısın.
A: Çileklerdir olsun mu?
A: Anıların sahiplerinin hatırlamadığı hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çileklerdir.
A: Çilektir tabi, çoğul olmaz.
A: Ya da olur lan nolcak ki sanki.
B: Anıların sahiplerinin hatırlamadığı hatıraların...
B: Sanki burada bir sorun var.
A: Sadece “sahiplerinin hatırlamadığı” deyince sanki anlaması zor olacak gibi geldi. Aynı kelimeyi kullanmakta istemedim iki kere, ondan.
A: Ama dediğin doğru ya.
A: Sahiplerinin hatırlamadığı hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çileklerdir.
A: “Hatırlamak ... hatıra” daha ayrık olmali ordaki ses bence.
A: Sahiplerinin hatırlamadığı anıların varlığını kanıtlayan tek şey çilektir.
A: Kulağa daha iyi gelmiyor mu?
B: Evet ikincisi daha iyi bence de.
B: Sahipleri tarafından hatırlanmayan hatıraların...
B: Ama sanki hatıra daha doğru bir kelime.
B: Yaşanmışlıklar :P
A: Çok uzun bir kelime yaşanmışlık.
A: O hiç olmaz ya.
B: Evet hatıra daha iyi.
A: Anımsayamadığı hatıra diyelim.
A: Unuttuğu diyelim. Bak daha iyi.
A: Anımsamada hatırlamakla hatırlamamak arası bir anlam da var gibi sanki.
A: Unutmak daha keskin bir anlamda.
A: Sahiplerinin unuttuğu hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çilektir.
A: Dahi mi koysak araya bir de? Vurgulasa biraz da hava katsa...
A: Sahiplerinin dahi unuttuğu hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çilektir.
A: Nasil oldu sence?
B: Sahiplerinin yüz çevirdiği hatıraların varlığını kanıtlayan tek gerçek şey çilektir.
B: Dahi deyince başkaları hatırlayabilirmiş gibi oldu sanki.
B: Bilemedim.
A: Yüz çevirmek istememek ama ya...
A: Özellikle kaçılan bir hatıra naifliği yok ediyor orda bence.
A: Yani kötü bir şey oluyor birden.
A: Sahiplerinin dahi deyince başkaları çoktan unutmuş oldu zaten ama başkaları karışmasın işe hiç ya. Doğru diyon sen.
A: Nasıl yapacağız ki onu?
A: Anıların sahipleriyle kısıtlı kalsın kişiler.
B: Dahiyi ekleme hiç önceki hali daha güzeldi.
A: Sahiplerinin unuttuğu hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey çilektir.
B: En baştaki yere döndük. :D
B: Ama bu güzel.
A: Anıların sahiplerinin hatırlayamadığı hatıraların varlığını kanıtlayan tek şey...
A: En başı buydu bence çok yok kat ettik. :D
A: Sahiperi de atalım bak. Unutulan hatıraların varlığını kanıtlayan diyelim.
A:Hatta iyice minimalist takılıp
unutulanları bilen çilektir diyelm. :D
A: Havalı da olmasın çilek unutulanları bilir diyelim. Devrik olmasına lüzum yok. :D
A: Özne tümleç yüklem direk. :D
A: Çilek kalbe iyi gelir mi desek ya da. :P
B: :D Haha...
A: Havalı da olmasın çilek unutulanları bilir diyelim. Devrik olmasına lüzum yok. :D
A: Özne tümleç yüklem direk. :D
A: Çilek kalbe iyi gelir mi desek ya da. :P
B: :D Haha...
Yorumlar
Yorum Gönder