Dondurma

Hayatınız bazen bayır aşağı akar gider. Ne güzel dersiniz, boşa atarsınız, eforsuz ve kaygısızca işleyişleri gözünüzle takip edersiniz. Zamanında oluşturduğunuz temeller yolunu bulmuş gibi görünür. Artık size gerek kalmadan da bir şeylerin hallolabildiğini düşünürsünüz, rahatlarsınız. Etrafınızdan olan biten geçip gitmeye devam eder. Sonra giderek hızlanırsınız. Hayat heyecanlı olmaya başlar. Hep uğraştım, biraz da hızlı yaşamın tadına bakayım dersiniz. Yokuş giderek dikleşir, siz de giderek daha çok heyecanlanırsınız. Sonra bir noktada yol o kadar dikleşir ki, ayaklarınızın zeminden ayrıldığını fark edersiniz. Ne güzel dersiniz. Uçtuğunuzu sanırsınız, fakat çakılmaktasınızdır. Zamanında temellendirdiğiniz şeyler artık gerçekten size ihtiyaç duymamaktadır. Onlar için bir yük haline gelirsiniz. Bir anda zihninizde tüm olan bitenleri hızlıca gözden geçirip bir sebep bulmaya çalışırsınız. Suçlamalarınız artar. Nereye çarpacağınızı bilemezsiniz. Kanatlarınızın aslında sizi kamikazeye çevirmek için çıktığını fark edersiniz.

Ben küçükken elektrik kesintileri ailede mide problemlerime işaretti. Uzun bir süre sebebini açıklayamasalar da annem ve babam kesintiler ile midemin bozulması arasında bir korelasyon keşfetmişti. Kesintiyi takip eden 6 saat içerisinde karnım ağrımaya başlıyor, 8. saate doğru ise ishal oluyordum. Bir süre böyle gitti. Çok sık olmayan ve habersiz gelen elektrik kesintilerinden küçük ishallerim peşi aranacak bir ciddiyete ulaşamadı. Genelde kesintilerin evde benden başka kimsenin olmadığı mesai saatlerine denk gelmesi de olayın araştırılmasını zorlaştırıyordu. Sorunun neyden kaynaklandığını bulmaya yönelik bir tek babam küçük bir denemede bulunmuştu. Bir gün sabah, ben bir dolanıp geleceğim, diye çıktı evden. 15 dakika sonra döndü ve karnın nasıl diye sordu. Sorusuna anlam bulamadan, iyi dedim. Allah allah dedi, emin misin. Evet dedim. Bir saat kadar başımda dikildikten sonra bir değişim gözlemleyemeyince öğrendik ki kendince küçük bir deney yapmış. Aşağıya inip dairenin elektriğini kesmiş, bir sigara içmiş gelmiş. Evde elektriğin beş dakikalığına kesildiğini fark etmemiştik bile. Bu zayıf denemeden sonra uzunca bir süre kesinti olmadı. Olayın üzeri kapanmıştı. Derken bir zaman sonra belediyenin bir hafta boyunca bakım sebebiyle elektrik kesintilerinin yaşanabileceğini beyan etmesi konuyu tekrar gündeme taşıdı. Bu sefer de annem bağırsaklarım konusunda iştahlanmıştı. Unutulan ishal mevzusunun aslını bulabilmek için bunun çok iyi bir fırsat olduğunu düşünüyordu. Şimdi göreceğiz bakalım nedenmiş, diye evde bir dedektif edasıyla dolaşıp sürekli bakım çalışmasının yaklaştığına işaret ederek babamı ve beni yersiz germeye başladı. Ara ara da babamın bir önceki başarısız denemesini servis edip, gör bak nasıl oluyor şimdi bu işler he hey, diye meydan okuyordu. Evde annemden ve bakım çalışmasından korkar olmuştuk. Annem tarihler yaklaştıkça giderek yükseldi. Babamla evdeki takvimde bakım çalışması tarihlerinin kırmızıyla işaretlendiğini fark ettiğimizde bakım çalışmasına bir hafta vardı. O takvimin herhangi bir günü daha önce kırmızı yuvarlak içerisine alınacak bir öneme sahip olamamıştı. Gerginliğin boşa olmadığı belliydi. Nefesler tutulmuş bakım çalışması beklenir olmuştu evde. Annem bu önemli haftadan iki gün önce eve gelip bir hafta izin aldım işten dediğinde babamdan yardım istemeye başladım. Ne yapacak baba bana bu kadın. Zorla babama da bir hafta izin aldırdım. Evde annemin benim peşimde babamın da annemin peşinde olduğu bir hafta geçirecektik. Mükemmel bir aile saadeti.

Nihayetinde kesinti haftası başladığında evdeki gerginlikten kabız olmuştum. Konu bir anda benden, yersiz yere alınan yıllık izinlere evrilmişti. Annemin deney düzeneği bozulmuştu ve babam izinlerin yersiz harcanmasına karşıydı, boşa gitmesin diye tatile çıkmayı teklif etti. Annem plansız hiçbir şey yapamaz, planlamaya şimdi başlasa en erken haftaya çıkabilirdi. Müzakereler sonuç bulamadı ve evde alınamayan kararla statükonun korunması annemi baskınmış gibi gösterdi. Bir haftalığına ailecek kendi evimizde tatile çıkmayı kabullenmiştik. Üstüne üslük bir de elektrik kesintisi ilgili haftada günlerce yaşanmadı. Haftanın 4. gününde annem dağıtım şirketini neden kesinti olmuyor diye arayan tarihteki ilk insandı. Nihayetinde altıncı günde elektrik kesintisi yaşandı. Fark ettiğimde televizyon izliyordum. O yıllarda vazgeçmek çok kolaydı, bırakıp oyuncaklara geçtim. Uzayan elektrik kesintisi bir süre sonra aklıma dolaptaki dondurmaları soktu. Ya erirlerse. Kaygım o kadar büyüdü ki dolaba koştum. Bir telaş içinde dondurmaları yediğimde bu telaşı her elektrik kesintisinden sonra yaşadığımın farkında değildim. Babam da değildi. Birlikte tüm dondurmaları yemiştik. İshalimin kaynağını anladığımızda babam da ishaldi. Olayı en nihayetinde annem çözmüştü. Yıllık izinler boşa gitmedi.

Az önce çok uzun zaman sonra ilk defa elektrik kesintisi oldu. Hala daha elektrikler kesildiğinde buzdolabındaki dondurmalarım için endişelendiğimi fark ettim. Keşke yıllar içerisinde daha büyük endişelerim oluşmasaydı. Dondurmada kalmalıydı her şey. Kalamadı.

Pilotili hayatlar beklerken kendimi yıkım ekiplerine direnirken buluyorum ve olmayan savaşçı ruhum bana barburi sonlar hazırlıyor. Tüm samimiyetsizlikler. Evet ben de..