Efe Arın

. 23 Nisan 23 Nisan'da bölüm başkanı masasına öğrencileri geçirmiş. Hastanede bir günlüğüne küçüklere ablalık görevi verip nöbet listeleri hazırlatmışlar. Bir ofiste satın almada diğer kurumlarla iletişime çocukları geçirmişler. Bana biraz tuhaf geldi. Hadi sembolik cumhurbaşkanlığını anladım. Ama herkes kendi yerine bir çocuk mu bulmaya başladı n'oldu. Keşke ben de kendi yerime bir çocuk bulup evdeki akıtan musluğu ona tamir ettirseydim. Tam 23 Nisan'da musluk değiştirdim. Keşke bir çocuğun eline tutuştursaydım anahtarı, deseydim ki hadi doya doya bayramını yaşa, bugün senin günün, tüm yetkiler senin, tüm sorumluluklar senin, tüm ayrılıklar senin, tüm bel ağrıları, tüm göz yaşları, yerli yersiz unutmalar, yerli yersiz hatırlamalar, el sallamalar, tokalaşmalar.. Hepsi artık senin. 23 Nisanda en yakınınızdaki çocuğa tüm yetişkinliğinizi atın. Sonra sokağa çıkıp istop oynayın. Hayır bir de bölüm başkanının başa geçirdikleri de kazık kadar 18 yaşından büyük insanlar. Yani ...

Sehpanın üzerinde bırakmış. Zaten evinde bakılacak pek bir şey yok, hırsız girse tadı kaçar. Dikkatimi çekti, tek yaprak, puantiyeli liste. Yazanlar, anne, Cemre, kalemler, rüya.. Ve uzayıp gidiyor. Bir anda içeri girdi. Bunlar ne dedim. Dertlerim dedi. Sorunlarımızı dile getirirken seçtiğimiz biçim büyüklüklerine ilişkin bilgi verir. Listeye varmış dertler çok tehlikelidir. Paragraf dertlerin tanımları net, sebebi ve çözümü belli olur. Ki paragraf olabilmiş zaten. Ayrıca muhtemelen sayıca da az olurlar, her birine yeterli açıklamayı yapacak kadar zamanı sıkılmadan ayırabilmişsiniz. Dertler listeye vardıysa çoğunlukla net bir tanımdan uzak, sayıca fazla, çözümleri soyuttur. Liste dertlerden korkun. Hele ki tek kelimeye kadar inmiş liste dertlerden kaçın. Festivalleri düşünün örneğin. Bilmem ne yöresi gençlik festivali vardır mesela, Fanta Fest var ya da, ya da Rock'n Coke. Festival iyileştikçe adında festival kısalarak yok oluyor, ne olduğunu tanımlayacak eke bir noktadan sonra ger...

 Bugün 3 arkadaş basketbol oynamaya gittik. Eski günlerdeki gibi. Sadece bir 15 yıl kadar yaşlanmışız. 10 kişi kadar da eksiğiz. Aslında aynı yere de gidemedik, kapanmış, yerine tenis kortu açılmış. Bir spor branşının başka bir branşın sırtına basarak yükselmesini kınıyorum.  Pek eski günlerdeki gibi değilmiş ya, pardon. Galiba sadece topumuz aynıydı. Hiçbirimiz 15 yıl önceki o son birlikte oynadığımız günden bir gün sonrasına dahi basketbol kariyerimizi taşımamışız. Sarf malzemeler yıllar içerisinde hep gelecek nesillere aktarıma uğramış, yitmiş gitmiş. Harun Erdenay'ın kim olduğunu bilmeyen küçük bedenlerin üzerine büyük beden Harun Erdenay forması, topu çembere yetiştiremeyecek cılız kollara Jordan top olmuş. Yıllar sonra yine oynamaya karar verdik, ama minimum yeterliliği sağlayacak topu bulmakta bile zorlandık. Umut ben getiririm dedi. Kemerli şortlarımızla potaya geldiğimizde Umut 15 yıl önceki o topla karşıladı. Bir taşınmada yanlış kategorinin kolisine atılması onu bug...