Kiler

Kiler değişik bir yer. Küçükken hiç kilerimiz olmadı bizim. Salon, oturma odası, mutfak gibi kavramlar tamamdı da kilerin ne olduğunu çok sonra öğrendim ben. Bir odayı zaten kullanılmayan şeyler için kullanmamaya başlamak çok saçma gelmişti. Neden işe yaramaz şeyler için güzelim bir odandan vazgeçesin ki. Ama ne bileyim bir yandan da değişik bir şey ve bizde yok ya özenmiştim.

Amerikan filmlerinde babaların eski kullanılmayan kameraları çıkardı oralardan mesela. Ki o zamanlar sadece düğünden düğüne kamera görme şansınızın olduğu zamanlar. Evlerde yok öyle bir teknoloji. Sadece bazı bazı video kaset oynatıcılar vardı. O evlerde küçük bir kamera esintisi olurdu birazcık. Kameradan gelen şeyleri oynatan bir alet. Bir evin buçuktan kamera sahibi olması gibi bir şey.

Öyle özel şeylerin çıktığı bir yer olunca kiler, bizde de olmasını istemiştim. Evde yeni oluşturulacak küçük kilerimiz için yer beğenmeye bile başlamıştım hatta. Evi enine boyuna gezip anneme muhtemel kiler alanlarımızın raporunu veriyordum. Küçük tuvalet en uygun yerdi gözümde. Alaturkaydı zaten. Bizim evde ya da eve gelen misafirler arasında alaturka pek populer değildi. Zaten kullanılmıyorsa kullanılmayan şeyler için kullanılmasın bari diye düşünmüştüm. Bu kesin kararımı anneme net bir şekilde sonuç olarak açmaya karar verdim.

Uygun bir zamanda anneme konuyu açacaktım. Yani altın günü sonrası. Annemi bir şeylere ikna etmek için en uygun zamanlardı altın günleri sonraları. Konu hakkında karşı duruşunun gücünü kıran gün hazırlığından kalan yorgunluğu, altınların kendisinde toplanmasından gelen içten içe bir mutluluğu ile annemin kilere ikna olmaya en hazır anı olacaktı. Bir ay vardı annemin gününe. Günün ne zaman olacağını sorduğumda şaşırmıştı. Merak ettim demiştim. Cidden merak da ediyordum orası ayrı. Gün sonrasına kalan kısırların böreklerin dünyanın geri kalanında tüketilen sıradan kısırlar ve böreklerden çok farklı olduğunu bilirsiniz.

Tam bir ay şartların uygun duruma gelmesini bekledim. Gün sonrasında annem beni ciddiye alıp dinledi, fizibilite araştırmamın eksik yanlış noktalarını söyledi ve reddetti. Nasıl? Ben bu kilere ömrümü verdim anne. Olmaz. Hemen öyle kesip atamazsın. O kiler olacak anne. Davamı bu kadar kolay bir kenara atamazsın.

Kiler için odamdan bile feragat edebilirdim. Hemen duruma el atıp odamın bir küçük köşesini kiler olarak atadım. Baya odaya girince hemen görülebilen içinde kiler yazan kurşun kalemle çizimiş bir kare vardı odamdaki zeminde artık. Sonra annemle babama gidip. Evde ne kullanılmıyorsa bundan sonra buraya konacak dedim. Babam tutup beni kaldırıp o karenin içine koydu. Sonra güldüler. Ancak yıllar sonra babamın ne  demeye çalıştığını anlayabildim. İyi ki yıllar sonra anlamışım. Çok alınır evi komple kiler yapardım.

Ben o kileri yaptıktan sonra anladım ki bizim eve kiler yersiz. Babamın içine koyabileceği eski kamerası yoktu çünkü. Kullanılmayan bir şeyimiz yoktu. Fazla eşyaları olan ailelerden öğrenmiştim ben de zaten ilk ne olduğunu kilerin. Fazla eşyaları ve o fazla eşyalarını koyabilecekleri fazladan odaları olanlardan. Bizim artık kullanılmayan eşyalarımız için komşularımız kullanılamayacak durumda olanlar içinse çöpümüz vardı. Orta halli ailemiz için kiler yersizdi.