Son bir haftadır
Oblivion çalıyor, duyuyor musunuz? Sokakta, evde, okulda, hatta ve hatta
insanların çılgınlarca eğlendiği barlarda bile… Duymuyor musunuz? Bana mı
çalıyor sadece?
Bazen mutsuzluk
alır yürür. O kadar mutsuzsunuzdur ki kusası olursunuz. Evden çıkmamaya
başlarsınız, dünyanız iyice küçülür. Önce sokağınıza, sonra evinize, sonra da
derinize kadar. Hatta o kadar küçülür ki bedeninizden bile daha ufak oluverir. Sonra
yediklerinizin sadece sizi hayatta tutacak kaloriler olduğunu düşündüğünüz,
temel ihtiyaçlar dışında konuşmanın yersiz olduğu kanısına vardığınız bu ruhsuz
anda bir ekip çıkagelir işte böyle, bir oyun oynar, darmaduman eder, inandırır
sizi. O kadar inandırır ki değişecek be her şey artık dersiniz. Dünyayı
kurtarabileceğinize inanırsınız. Herkesten nefret ederken her şeye aşık
oluverirsiniz bir anda. Dvorak 9. senfoni başlar işte tam o zaman. Aydınlanır
etraf. Nabız artar, gözler büyür ve dolar. Casper David’in gezgini
oluverirsiniz. Yüceliğin içine bakar ve büyülenirsiniz. Fark etmezsiniz, en
kırılgan anınızdır.
Sonra… Sonra
ışıklar açılır ve baksırınızın kıç aranıza kaçtığını fark edersiniz. Hikaye tam
bu noktada onlarca fraksiyona ayrılır. Gezgin yavaşça hatırında
yaşadıklarıyla aşağıya büyüyerek geri inebilir mesela. Veya orada kalmayı
tercih edebilir. Ya da belki oturup ağlamaya başlar. Korkar, güler, şaşırır ya
da asla farkına varmaz, kim olduğunu unutur. Belki yardım ister. Belki bulur,
belki bulamaz. Benim gezginiminse genelde kafası bulanır. Sonra, atlar. Tutku
ve sıradanlık arasındaki gerilimi çözemez hiçbir zaman, kaybolur. Düşerken Eric Vloeimans’dan
Sans Parure çalınır kulağına. Aşağıda Roy Andersson’un sessiz şarkısından küçük
bir öbek onun için kısık çığlıklar atar. Ama o düşmeye devam eder, o kadar
düşer ki onları da geçer. Yerin en dibine kadar düşer. Kola’nın en ucuna iner
ve bir sonraki için çırpınışlara başlar. Tadına baktığı güzellik onu aslında bir radyum
kızı yapmıştır.
Ama işte bu
sefer değişik bir şey oldu. Nabzım hala daha yüksek. Teşekkürler ODTÜ Oyuncuları. Gezginimi
kurtardınız.
Yorumlar
Yorum Gönder